°C

KLAUDIA FLOROWSKA (DUSIA, 1883-1965) – CZYLI O ŻYCIU W CIENIU BRACI

Klaudia Florowska Fot. ze zbiorów Lilianny Kiejzik

Urodziła się w Odessie jako drugie z czworga dzieci Wasyla Antonowicza Florowskiego – protojereja, absolwenta Moskiewskiej Akademii Duchownej, wykładowcy prawa bożego w gimnazjach Odesskich i rektora Seminarium Duchownego oraz Klaudii Gieorgijewny Poprużenko – pochodzącej z Ukrainy córki znanego w Odessie duchownego, kształconej w znajomości języków obcych i muzyce.

Z jej listów – mówi prof. Lilianna Kiejzik – wyłania się obraz nietuzinkowej, empatycznej, wrażliwej osobowości, która gotowa jest wiele poświęcić aby pomóc innym. Wiadomo, że pomagała innym w tłumaczeniach, poszukiwaniach literatury. Gdy w 1955 roku wróciła do ZSRR, zamieszkała w domu swoich bułgarskich przyjaciół Zuzanny i Pawła Liuboszczyńskich w podmoskiewskim Wnukowo. Jej dzieci nazwały ją „ciocią Santą”, gdyż przed snem śpiewała im pieśń Santa Lucia. Żyła z nimi jak członek rodziny, pracowała trudniąc się przekładami, uczyła się nowych języków: hiszpańskiego i polskiego. Wydaje się, że nie miała do nikogo pretensji, choć do końca życia żałowała, że sama nie mogła zajmować się nauką.

Przypominamy, że użytkowników serwisu obowiązują zasady współżycia społecznego oraz tzw. NETykiety a także przepisy polskiego prawa. Rozgłośnia zastrzega sobie prawo do moderacji komentarzy. Rozgłośnia może także, na wniosek uprawnionych organów, przekazać dane identyfikacyjne użytkowników, tj. zarejestrowane adresy e-mail, adresy IP.

W trosce o bezpieczeństwo użytkowników, komentarze zawierające jakiekolwiek linki nie są publikowane.