°C

„Raj utracony”- posłuchaj reportażu Cezarego Galka

MĄKOSA
 

Druga część opowieści o małżeństwie Państwa Mąkosów, którzy oficjalnie są na nauczycielskiej emeryturze. Nie znaczy ty jednak, że ich życiowa aktywność w nowej sytuacji choć trochę się zmniejszyła. Wręcz przeciwnie.

Zofia jest szczęśliwą żoną, matką trójki dzieci oraz babcią. Urodziła się w Kargowej, później mieszkała  w Chwalimiu. Przez lata uczyła historii i wiedzy o społeczeństwie, ale największą pasją zawsze było czytanie książek, z czasem również ich pisanie. Tadeusz urodził się i mieszkał w Karszynie. Od czasu opuszczenia rodzinnej miejscowości w 1971 roku stale do niej powracał, bo historia miejsca w którym spędził dzieciństwo interesowała go od  kiedy pamięta. 

To co rozpoczęło się przy ognisku na łące podczas wypasu krów, wiele lat później, po przejściu na emeryturę zostało opracowane i wydane w formie książki o dziejach polskich i niemieckich mieszkańców wsi, stając się pretekstem do przemyśleń i przewartościowań. Tematyką polsko-niemieckiego pogranicza zainteresowała się też dzięki temu żona Pana Tadeusza. Wspierana przez męża zaczęła tworzyć fabularyzowane opowieści oparte na realiach tamtych czasów, czego konsekwencją są dwa Lubuskie Wawrzyny Literackie za dwie części trylogii zatytułowanej ”Wedyjska Winnica”, w której zamknęła epicką historię z czasów II wojny światowej.

W ostatnich latach widać co raz większe zainteresowanie mieszkańców zachodniej Polski  przedwojenną historią miejsc w których przyszło po wojnie osiedlić się i żyć wojennemu pokoleniu Polaków. Przez wiele lat był to temat prawie tabu: zakazany w dobie socjalizmu  i „braterskiej” koegzystencji na Odrze i Nysie, z drugiej trochę straszny, bo przecież przez wiele lat nękani byliśmy wizją powrotu na ojcowiznę dawnych mieszkańców tych ziem. Nie sprzyjał ciekawości miejsca również wzajemny stosunek Polaków i Niemców oraz ich do własnej historii. Z jednej strony wielki bagaż żalu i pretensji do  przedstawicieli narodu, który pod wodzą nazistów rozpętał światową wojnę, z drugiej chęć zapomnienia i próby relatywizacji winy ze strony potomków dawnych agresorów. Problem ten jest wielowątkowy  i nie sposób wymienić wszystkich przyczyn tego zjawiska.

Powyższą historię przedstawimy w dwuodcinkowym cyklu.

Część pierwsza „Dawno temu w Karszynie”.

Część druga „Raj utracony”.

Bohaterowie historii odkrywanej przez Pana Tadeusza i  przedstawionych w opowiadaniu Pani Zofii.

Z rodzinnego albumu.

Spotkania autorskie Pani Zofii (z zasłuchanym mężem w tle).

 

 


REKLAMA


Komentuj odpowiedzialnie! Odnoś się do treści informacji, nie obrażaj rozmówców, nie używaj słów niecenzuralnych. Rozgłośnia zastrzega sobie prawo do moderacji komentarzy naruszających te zasady. Administratorem Twoich komentarzy jest Facebook, który może stosować do nich także "Zasady społeczności Facebooka".

W trosce o bezpieczeństwo użytkowników, komentarze zawierające linki nie są publikowane.



Skomentuj na Facebooku



Polub naszą stronę na Facebooku