°C

EULALIA KAZANOWICZ (1885-1942) – ŻYWA ISTOTA

ze zbiorów prywatnych prof. Lilianny Kiejzik
 

Pisanie o Eulalii Kazanowicz jest i łatwe i trudne. Łatwe, ponieważ napisała kilka pamiętników, wspomnień, korespondowała z pisarzami i uczonymi swoich czasów. Jest trudne, ponieważ zapiski te pulsują uczuciami, pasją, rozpaczą i wątpliwościami, jednym słowem – emocjami, a te przekłada się bardzo trudno.

Dziennik bardzo młodej dziewczyny, która dopiero co dostała się na Wyższe Kursy Żeńskie (Bestużewskie) w Petersburgu, jej inne zapisy i notatki tamtych czasów, opisy spotkań z ważnymi ludźmi epoki, korespondencja z nimi, kopie ważnych dokumentów pozwalają odtworzyć atmosferę formowania się, powstawania osobowości w epoce nowych idei.

Dla nas te zapiski są ważne, ponieważ opowiadają o tak zwanym „filozoficznym okresie” życia Eulalii. W latach jej studiów (1905-1913) powstała znakomita tzw. pedagogiczna szkoła filozofii na Uniwersytecie w Petersburgu. Bestużewki zaangażowały się w studiowanie filozofii w najpoważniejszy z możliwych, ale nie do końca formalny sposób. I jak pokazuje dziennik Eulalii, właśnie o zajęciu się filozofią i poświęceniu się filozofii marzyła młoda dziewczyna.

O Eulalii Pawłownej Kazanowicz mówi prof. Lilianna Kiejzik.

Komentuj odpowiedzialnie! Odnoś się do treści informacji, nie obrażaj rozmówców, nie używaj słów niecenzuralnych. Rozgłośnia zastrzega sobie prawo do moderacji komentarzy naruszających te zasady. Administratorem Twoich komentarzy jest Facebook, który może stosować do nich także "Zasady społeczności Facebooka".

W trosce o bezpieczeństwo użytkowników, komentarze zawierające linki nie są publikowane.



Skomentuj przez Facebooka

Polub naszą stronę na Facebooku