Muzyka w Raju 2017

11:03

17 sierpnia 2017

Grzegorz Bugaj

Kierownik Działu Rozrywki Radia Zachód   +48 68 4555 504

XV edycja festiwalu „Muzyka w Raju”

SŁUCHAJ KONCERTÓW NA ŻYWO (od 21 sierpnia do 26 sierpnia):

TRANSMISJA 1

Od 18 do 26 sierpnia, w pocysterskim klasztorze w Paradyżu-Gościkowie na Ziemi Lubuskiej odbędzie się XV edycja festiwalu „Muzyka w Raju”, jednego z najważniejszych festiwali muzyki dawnej w Polsce.

Muzyka w Raju” jest największym wydarzeniem muzycznym na Ziemi Lubuskiej, znanym i rozpoznawalnym nie tylko w Polsce, ale również poza jej granicami. Przyjmując za punkt wyjścia muzykę powstającą od średniowiecza do wczesnego klasycyzmu konfrontuje ją z współczesną kulturą muzyczną, poszukując odpowiedzi na pytanie o miejsce dawnych praktyk wykonawczych w dzisiejszym świecie. Autorska formuła festiwalu opiera się na zasadzie blisko dwutygodniowej rezydencji i współpracy muzyków należących do różnych europejskich szkół wykonawczych. Efektem ich pracy są unikalne programy koncertowe, a często też nowe projekty muzyczne, odnoszące później sukcesy na arenie międzynarodowej w formie koncertów oraz nagrań płytowych.

Na tegoroczny festiwal złożą się 22 koncerty poświęconych głównie muzyce baroku, średniowiecza i renesansu. Rolę orkiestry festiwalowej odgrywać będzie powstała z inicjatywy festiwalu Orkiestra Kore. Wszystkie próby odbywające się w czasie festiwalu są otwarte dla publiczności.

Wieczory koncertowe rozpoczynają się o godz. 19.00

Piątek, 25 sierpnia

Koncert 1, 19:00

Wykonawcy:

Jakob Bloch Jespersen – bas

Zespół Kore

Program: Religijna muzyka barokowa na głos basowy

Zarówno na katolickim Południu, jak i na protestanckiej Północy Niemiec kompozytorzy pisali muzykę religijną na solowy głos basowy. Retoryczny potencjał, który gwarantowali najlepsi ówcześni śpiewacy inspirował kompozytorów do pisania utworów o wyjątkowej dramaturgii i ekspresji.

Koncert 2, 21:30

Wykonawca:

Jean Rondeau – klawesyn

Program: Wariacje Goldbergowskie Jana Sebastiana Bacha

Jean Rondeau nie zwalnia tempa i z brawurą, jakiej mogliśmy się po nim spodziewać już teraz bierze na warsztat jeden z najtrudniejszych utworów klawesynowych, jaki kiedykolwiek powstał.

Sobota, 26 sierpnia

Koncert 1, 19:00

Wykonawcy:

Katarzyna Olszewska – skrzypce

Alicja Sierpińska – skrzypce

Katarzyna Szewczyk – skrzypce

Louis Creac’h – skrzypce

Fredrik From – skrzypce

Program: 12 Fantazji na skrzypce solo Telemanna

Fantazje skrzypcowe G.Ph. Telemanna należą do najbardziej popularnych jego kompozycji, ponieważ grywa się je w szkole. Nie musi to być jednak wcale nudna szkolna lektura.

Koncert 2, 20:45

Wykonawcy:

Jakob Bloch Jespersen – bas

Jean Rondeau – klawesyn

Marianna Henriksson – klawesyn

Zespół Kore

Program: Koncerty klawesynowe i kantaty Jana Sebastiana Bacha

Na koniec XV festiwalu muzyka kompozytora, bez którego nie potrafimy sobie „Muzyki w Raju” wyobrazić. Dwie kantaty na głos basowy i utwory na dwa klawesyny to prawdziwa kulminacja tegorocznego spotkania w Paradyżu.

WYKONAWCY:

Jakob Bloch Jespersen

Pierwsze kroki w muzycznej karierze stawia jako członek Kopenhaskiego Chóru Chłopięcego. Studiował w Królewskiej Akademii Muzycznej i później w Akademii Operowej Duńskiego Teatru Królewskiego, gdzie zadebiutował w 2006 roku. W 2013 został laureatem głównej nagrody duńskiej krytyki muzycznej. Koncertuje w całej Europie, wykonując repertuar od XVII do XXI wieku. Szczególnym zainteresowaniem darzy muzykę niemieckiego baroku. Brał udział w premierowych prezentacjach utworów kompozytorów współczesnych. Występował w operach m.in. Purcella, Mozarta, Rossiniego, Pucciniego czy Nielsena. W ostatnim czasie stworzył serię podcastów o Carlu Nielsenie dla Narodowego Radia Duńskiego, a w nadchodzącym sezonie będzie wykonywał rolę Leporella w nowej produkcji Norweskiej Opery Narodowej.

Aira Maria Lehtipuu

Paradyż przeżył już kilka narodowościowych najazdów. Stawialiśmy dzielnie opór Francuzom, Niemcom, Duńczykom, Włochom, tym razem przyszedł czas na Finów, a w zasadzie Finki, spośród których Aira jest muzykiem najbardziej znanym i doświadczonym. Występuje w całej Europie, no i oczywiście w rodzinnej Finlandii. Jak wielu muzyków skandynawskich łączy zainteresowania muzyką klasyczną i ludową.

Fredrik From

Nie można być muzykiem przypadkowym, jeśli jest się koncertmistrzem najbardziej znanej skandynawskiej orkiestry barokowej. Od dobrych kilku lat Fredrik jest liderem Concerto Copenhagen, ale także kilku innych zespołów, zwłaszcza w rodzinnej Szwecji. W Paradyżu rozpoczął współpracę z Asią Boślak i między innymi efektem tego spotkania jest powstanie Kore.

Jesenka Balic Zunic

Jesenka urodziła się w Chorwacji, ale w czasie wojny w krajach dawnej Jugosławii razem z rodziną przyjechała do Danii. W roku 2004 ukończyła studia w klasie skrzypiec Alexandra Zapolskiego w kopenhaskiej akademii muzycznej. Jeszcze w czasie studiów zaczęła naukę gry na skrzypcach barokowych u Petera Spisskego i zaczęła występować z zespołami Concerto Copenhagen, Norsk Barokkorkester, The Paul Hillier Ensemble. W roku 2009 ukończyła naukę w klasie skrzypiec barokowych François Fernandeza w konserwatorium paryskim. W latach 2010-12 była gościnnym koncertmistrzem francuskiej orkiestry La Simphonie du Marais. Obecnie jest liderem duńskich zespołów Enghave Barok, Holmens Barokensemble or Christian IV Barokorchester. Stoi także na czele dwóch zespołów kameralnych: Musica Bellaria i Ensemble Cheron. Jest jednym z niewielu na świecie muzyków grających na violoncello da spalla. Jesenka jest także stałym członkiem orkiestry Kore.

Marianna Henriksson

Urodziła się w Helsinkach i na tamtejszej Akademii Muzycznej rozpoczęła studia, które kontynuowała w Berlinie. Brała też udział w licznych kursach prowadzonych przez czołowych klawesynistów europejskich. Od kilku lat krąży pomiędzy Helsinkami i Berlinem, ale występuje w całej Europie zarówno jako członek orkiestr i zespołów kameralnych, jak i solistka. Dużą część swojego czasu poświęca projektom interdyscyplinarnym, przede wszystkim związanym z tańcem oraz skandynawskiej muzyce ludowej. W Polsce występowała najpierw jako uczestnik projektu EUBO, a następnie z zespołami Les Ambassadeurs i Kore, których jest stałą członkinią. Od roku 2015 związana jest z festiwalem „Muzyka w Raju”.

Joanna Boślak-Górniok

Jest jedną z najbardziej doświadczonych polskich klawesynistek. Studiowała w Katowicach i w Strasburgu. Od dwóch lat pracuje nad rozwojem projektu orkiestrowego Kore, do współpracy w którym zaprosiła grupę zagranicznych i polskich muzyków, przede wszystkim młodszego pokolenia. Joanna Boślak-Górniok pracuje na Uniwersytecie Śląskim i kończy pracę nad doktoratem poświęconym zagadnieniom wykonawczym muzyki Johanna Jakoba Frobergera.

Kore

Projekt orkiestrowy zainicjowany przez Fundację Muzyki Dawnej „Canor” oraz polską klawesynistkę Joannę Boślak-Górniok. W zespole spotykają się muzycy z kilku krajów ze znaczącym udziałem muzyków polskich. Kore jest miejscem współpracy wykonawców wywodzących się z różnych tradycji wykonawczych i różnych pokoleń. Dla muzyków starszych jest okazją do przedstawienia ich własnej wizji muzyki barokowej. Dla młodszych to szansa na zdobywanie doświadczenia i wypracowywania własnej estetyki. Kore zrealizowała kilka projektów we współpracy z Filharmonią Narodową oraz spełniała rolę orkiestry festiwalowej na festiwalach „Muzyka w Raju” oraz „Poznań Baroque”. Począwszy od roku 2017 orkiestra uruchamia projekt skierowany do młodych polskich muzyków.

Ivo Haun de Oliveira

Jest Brazylijczykiem, ale urodził się we… Francji. Do Europy powrócił całkiem niedawno, by studiować śpiew w Bazylei. Bardzo szybko odnalazł tam swoje miejsce, najpierw jako student, a dzisiaj już jako zawodowy śpiewak o zainteresowaniach rozciągających się od muzyki średniowiecznej po barokową. W Paradyżu zadebiutował w roku 2016.

Roger Helou

Urodził się w Buenos Aires. Początkowo, jako samouk, zajmował się aranżowaniem tradycyjnej muzyki argentyńskiej. Następnie rozpoczął studia w klasie organów w Conservatorio Manuel de Falla, a w 1998 zdecydował się na wyjazd do Bazylei, gdzie studiował grę na średniowiecznych i barokowych instrumentach klawiszowych. W tym czasie pracował też jako organista. W roku 2001 powołał do życia grającą tango orkiestrę „Silencio”, z którą wydał trzy płyty i występował w całej Europie. Regularnie powracał też do Argentyny, gdzie współpracował z legendarnym Cuarteti Cedron, a od roku 2013 jest prezenterem jednej z najpopularniejszych argentyńskich stacji radiowych „La2x4”. W Buenos Aires, a później w Mediolanie studiował u Pedro Memelsdorffa i przy okazji tej współpracy zaczął grać na organetto i zdecydował się na ponowny przyjazd do Bazylei, by poznać tajniki tego instrumentu i przeznaczonego nań repertuaru.

Corina Marti

Corina Marti jest jedną z barwniejszych postaci bazylejskiego środowiska muzyki dawnej, gdzie studiowała grę na klawesynie i flecie prostym. W czasie studiów w Bazylei jej specjalnością stała się muzyka późnośredniowieczna i renesansowa, którą poznawała pod kierunkiem Pierre’a Hamon i Kathrin Bopp. Dzisiaj sama jest profesorem w Schola Cantorum Basiliensis, a jednocześnie koncertuje i nagrywa, przede wszystkim z zespołem La Morra, którego jest współzałożycielką i współliderem, ale także jako solistka i członek duetów, które tworzy m.in. z Michałem Gondko, Eneą Sorinim i Rogerem Helou. Regularnie wykonuje i nagrywa także muzykę barokową.

Michal Gondko

Warszawianin od wielu lat mieszkający w Szwajcarii i z pewnością najbardziej znany polski muzyk zajmujący się muzyką średniowieczną i renesansową. Początkowo studiował grę na gitarze klasycznej, ale po wyjeździe z Polski poświęcił się wyłącznie grze na instrumentach dawnych. Studiował pod kierunkiem Hopkinsona Smitha. Jest współtwórcą i współliderem zespołu La Morra, z którym koncertuje i nagrywa płyty cieszące się olbrzymim uznaniem publiczności, ale także środowiska muzykologicznego. Współpracuje z wieloma artystami (Emma Kirkby, Jordi Savall, Ensemble Saraband) i coraz częściej występuje z recitalami. Jego najnowsza płyta poświęcona jest polonikom w europejskiej renesansowej muzyce lutniowej.

Teodoro Baù

W rodzinnych Włoszech studiował grę na violi da gamba u Claudi Pasetto i Alberto Rasiego, a grę na lutni u Massimo Lonardiego. Nastęnie wyjechał do Bazylei, gdzie kontynuuje naukę w klasach Paolo Pandolfo (gamba) i Petera Croton (teorba). Jest laureatem prestiżowego konkursu Bach-Abel Wettbewerb w Köthen oraz finalistą konkursów w Magdeburgu i Bruges, a także wielu konkursów, w których uczestniczył jako członek nagradzanych zespołów instrumentalnych. Pomimo młodego wieku brał udział w wielu nagraniach płytowych i pojawiał się m.in. w zespołach Cecilii Bartolii, Diego Fasolisa, Leonarda Garcii Alarcona i Amandine Beyer. Od kilku lat gra także na viol one oraz na średniowiecznej fideli. Dwukrotnie uczestniczył w festiwalu „Muzyka w Raju”, a także w jednej z pierwszej edycji cyklu „Przedsionek Raju”.

Anna Besson

Jeszcze jedna „nawrócona” flecistka. Przez wiele lat jej podstawowym instrumentem był flet współczesny i muzyka współczesna. Odkrycie fletu traverso nie zmieniło radykalnie jej zainteresowań twórczością powstającą w naszych czasach, ale wprowadziło do jej działalności nowe obszary i zaowocowało nowymi muzycznymi znajomościami. Owocem jednej z nich jest Nevermind. Gra z wieloma znanymi zespołami i orkiestrami barokowymi, a także z formacjami eksplorującymi punkty styczne pomiędzy muzyką artystyczną i ludową.

Louis Creac’h

Louis ma trzy osobowości. Jest muzykiem klasycznym, jest muzykiem barokowym, ale przede wszystkim jest Bretończykiem. Wsiąkł już mocno w środowisko paryskie, ale wciąż dużą część swoich artystycznych pomysłów realizuje w Bretanii i we współpracy z tamtejszymi twórcami, organizatorami i wydawcami. Należy do najbardziej zapracowanych francuskich skrzypków młodego pokolenia i wciąż kreuje nowe zdarzenia artystyczne, np. transkrybując na kwartet smyczkowy muzykę Gustawa Mahlera.

Robin Pharo

Ostatni rok był dla Robina bardzo pracowity, przede wszystkim za sprawą pierwszej płyty solowej, która ukazała się jesienią. Oprócz pracy z Nevermind, współpracuje z kilkoma interesującymi francuskimi zespołami kameralnymi. Coraz więcej uwagi poświęca kompozycji, pisząc między innymi na swój własny instrument.

Jean Rondeau

To jeden z tych klawesynistów, którzy potrafią nadać zespołowi impetu i energii. Kiedy gra solo, odkrywa inne swoje oblicze, to bardziej liryczne. Jean gra nie tylko na klawesynie. Równie dobrze radzi sobie z fortepianem – także w wersji jazzowej. W Paradyżu był najpierw jako członek Les Ambassadeurs, a w ostatnich dwóch latach z kwartetem Nevermind. Jest laureatem jednego z najważniejszych francuskich wyróżnień przyznawanych młodym muzykom, Victoire de la Musique Classique. Na koncie ma trzy znakomicie przyjęte płyty: „Imagine” poświęconą muzyce J.S. Bacha, „Vertigo” zawierającą kompozycje kompozytorów francuskich oraz najnowszą „Dynastie”, która prezentuje jego wersje koncertów klawesynowych rodziny Bachów. W ostatnim czasie rozwija też swoje nowe projekty kameralne.

Nevermind

Tak się dzisiaj zaczyna karierę. Nie czeka się na nic i bierze się sprawy we własne ręce, zwłaszcza, gdy nie ma wątpliwości, że za działaniem stoi podobne myślenie o muzyce, podobna wrażliwość, niepospolite talenty i po prostu przyjaźń. Sprzymierzeńców szuka się wśród rówieśników, a mecenasów w internetowych startupach. Nevermind ma na koncie dwie płyty i plany na co najmniej tuzin kolejnych.

/Fundacja Muzyki Dawnej Canor

 

 

 

 

Dodaj komentarz